ภาษาไทย  |  English  

๖๐ ปี โรงเรียนอัสสัมชัญลำปาง โรงเรียนที่ผมภูมิใจ

๖๐ ปี โรงเรียนอัสสัมชัญลำปาง โรงเรียนที่ผมภูมิใจ
๘กค.๒๕๖๐
นพ.พิษณุ ขันติพงษ์      อัสสัมชัญ ลำปางรุ่น๑๒
          ผมเรียนจบชั้นม.๖ ในสมัยนั้นหรือมศ.๓ จากรร.อัสสัมชัญ ลำปาง เป็นรร.คาทอลิกในเครืออัสสัมชัญ ซึ่งมีมาตรฐการศึกษาเป็นที่ยอมรับมายาวนานโดยเฉพาะวิชาภาษาอังกฤษ ผมย้ายมาเรียนชั้นประถม๒ หลังจบประถม๑จากรร.อรุโณทัย ซึ่งอยู่ในเครือคาทอลิกเช่นกันแต่เป็นรร.หญิง แค่เดินข้ามรั้วมาเพราะรร.อยู่ติดกัน สมัยนั้นรร.อัสสัมชัญเป็นรร.ชาย
          ผมได้เลขประจำตัว๘๐๐ ที่อกเสื้อด้านขวาปักคำว่าอ.ส.ช.และแถวล่างเป็นเลขอาโรบิค800สีน้ำเงิน มีหลายๆเรื่องที่ยังอยู่ในความทรงจำ ที่ครูและบราเดอร์ต่างช่วยกันฟูมฟักอบรมสั่งสอนจนเป็นหมอณุ ทุกวันนี้ ผมจำได้ว่าทุกเช้าหลังเคารพธงชาติ ทุกคนจะสวดมนตร์พร้อมกันเพื่อสรรเสริญและขอพรจากพระเจ้า เมื่ออยู่ชั้นม.๔-ม.๖ ผมได้รับการมอบหมายให้เป็นคนควบคุมเครื่องเสียง เมื่อมีเสียงออดเข้าเรียนเวลา๘.๐๐น.ทุกเช้า ทุกคนจะพากันเข้าแถวที่หน้าห้องเรียน ผมจะขึ้นไปที่ห้องธุรการชั้น๓ เพื่อเปิดเพลงชาติ ต่อด้วยการนำสวดทุกวัน ผมถือว่าเป็นการเริ่มต้นการเรียนที่ดี ขณะเดียวกันทุกเช้าก่อนเรียนวิชาใด บราเดอร์จะให้ทุกคนคัดลายมือโดยใช้ปากกาคอแร้งจุ่มหมึกอินเดียอิ้งค์เขียนภาษาอังกฤษ มีเส้นหนักเส้นเบา สวยงามมาก พวกเรามักมีปัญหาเรื่องหมึกเปื้อนนิ้วมือและเสื้อผ้าทุกวัน ผมเชื่อว่าด้วยวิธีนี้เป็นการฝึกให้ทุกคนมีสมาธิ จดจ่ออยู่กับการเขียนตัวอักษรอย่างน้อย๑๕นาทีทุกเช้า จะเห็นการพัฒนาในการคัดลายมือได้ชัดเจน ถือเป็นการเริ่มต้นการเรียนที่ดีทุกวัน
          สมัยนั้นผมเรียนไม่เก่งเพิ่งจะมาเรียนอย่างจริงจังตอนจบชั้นประถม๗ แม่บอกว่าผมเป็นลูกคนโต ต้องเป็นตัวอย่างให้น้องๆ ถ้าพี่เรียนเก่งน้องจะเก่งตาม ผมจึงเริ่มให้แม่ปลุกตี๕ทุกเช้า(แม่จะตื่นเช้าทุกวันเพื่อทำงานบ้าน) เพื่ออ่านหนังสือแม้ขณะนั้นจะเป็นช่วงปิดเทอม ผมเริ่มอ่านหนังสือชั้นป.๗ที่สอบผ่านไปแล้ว พบว่าต้องใช้เวลานานราว๒สัปดาห์จึงจะลุกจากที่นอนได้ และทำจนเป็นนิสัยโดยที่แม่ไม่ต้องปลุกอีก ต้องขอบคุณแม่ที่จุดประกายและเสริมพลังให้มาตลอด ผมจะถูบ้านโดยใช้ไม้ถูพื้นและอ่านหนังสือไปด้วย ช่วยแม่ทำงานบ้านจนนึ่งข้าวได้ ซักผ้า ถูบ้านและรีดผ้าได้ ทำงานไปท่องหนังสือไปโดยไม่รู้สึกเบื่อ เมื่อเริ่มเปิดเทอมผมก็อ่านหนังสือชั้นมศ.๑ได้ส่วนหนึ่งแล้ว ชั้นนี้เริ่มเรียนวิชาใหม่เช่นเลขาคณิต พีชคณิต ทำให้ผมสนุกกับการคำนวณมาก จำได้ว่าเมื่อสอบเทอมแรกเสร็จมาสเตอร์เชาวลิตเป็นครูประจำชั้น บอกทุกคนว่าสอบครั้งนี้มีม้ามืด รวมคะแนนหลายครั้งก็ยังนำอยู่ ผมรู้ได้เลยว่าม้ามืดเป็นใคร สมัยนั้นรร.จะประกาศผลสอบในห้องประชุมมีครูประจำชั้นอ่านผลการสอบให้ทุกคน คนที่สอบได้ที่๑และคนที่ได้คะแนนมากกว่า๙๐% บราเดอร์จะเป็นผู้ติดเหรียญบลูแมกซ์(มีแถบผ้าสีสดใสติดเหรียญโลหะลงยาสี่แฉกสวยงามเหมือนสมัยสงครามโลกครั้งที่สองที่เยอรมันติดให้นักบินที่สามารถยิงเครื่องบินพันธมิตรตกถึง๒๐ลำ) ผมจำได้ว่าผลสอบครั้งนั้นผมได้ที่สองของห้อง(ผมไม่เคยสอบได้ที่๑เพราะดร.เอนก เหล่าธรรมทัศน์ ครองตลอด) แต่ได้คะแนนมากกว่า๙๐% จึงได้ติดเหรียญ ผมซ่อนเหรียญที่บราเดอร์กลัดให้ไว้ด้านในกระเป๋าเสื้อ กลับถึงบ้านบอกแม่ว่าผลสอบไม่ดีนัก แม่ให้กำลังใจว่าไม่เป็นไร ขอเพียงทำดีที่สุดแม่ก็ดีใจแล้ว พร้อมดึงตัวผมไปกอด เมื่อเหลือบเห็นเหรียญในกระเป๋าเสื้อก็รู้ว่าถูกผมหลอก จำได้ว่าแม่ดีใจจนร้องไห้ ตั้งแต่นั้นมาผมเรียนดีมาตลอดเพราะรู้เคล็ดลับในการเรียน ผมจะอ่านทุกวิชาที่จะเรียนล่วงหน้าพร้อมขีดเส้นตรงที่ไม่เข้าใจ ในชั่วโมงเรียนจะได้ถามครู เมื่อกลับมาบ้านจะทบทวนก่อนนอนอีกครั้ง ทำให้เข้าใจเป็นอย่างดี ผมทำจนเป็นนิสัย ไม่เคยเรียนพิเศษหรือกวดวิชาใดๆ จนเรียนในมหาวิทยาลัยก็ไม่เคยเรียนภาคฤดูร้อน เมื่ออ่านทบทวนผมชอบshort noteที่สำคัญเอาไว้ เวลาสอบจะอ่านที่โน๊ตไว้เป็นสำคัญ ไม่เคยต้องนอนดึกเพื่ออ่านหนังสือช่วงสอบ
          ดีใจมากที่ครูประจำชั้นชื่นชมในการพัฒนาตัวเอง มาสเตอร์บอกจะตั้งชื่อลูกชายว่าพิษณุ เหมือนผมทำให้รู้สึกปลื้มใจเป็นที่สุด
          อัสสัมชัญ ลำปางสอนผมมากมาย ทุกวันเวลาเที่ยงจะมีขอทานเดินเข้ามาในรร.มาที่เรือนไม้ห้องพักของภราดา(นักบวชคาทอลิกซึ่งพวกเรานิยมเรียกว่าบราเดอร์) ผมจำได้ว่าเคยถามบราเดอร์อิลเดอฟอง(ภราดาอิลเดอฟอง โซ มาเรีย ซิซีเรีย) ว่าทำไมต้องให้เงินขอทาน๕บาททุกวัน จำได้ว่าบราเดอร์บอกว่า “พิษณุ เงิน ๕ บาทไม่ทำให้เราจนลง แต่มีความหมายกับเขามาก เขาเดินเข้ามาในรร.ซึ่งไกลจากถนนใหญ่มาก ท่ามกลางแสงแดดที่ร้อนถือว่ามีความพยายามมากแล้ว” ท่านได้สอนให้ผมรู้จักคำว่า “ให้” ซึ่งมีความหมายกับชีวิตในความเป็นแพทย์ของผมมาก
          ครั้งหนึ่งเมื่อผมอยู่ชั้นมศ.๓ ซึ่งเป็นชั้นสูงสุดของรร. โดยปกติรร.จะมีกฏไม่ให้นร.ไว้ผมยาวเกิน๔ซม. ครูจะใช้ไม่บรรทัดทาบวัดความยาวเส้นผมด้านหน้า ขณะนั้นพวกเรากำลังแตกหนุ่มอายุ๑๖ปีและใกล้จะจบการศึกษาแล้ว ต่างไม่พอใจเมื่อครูเข้มงวดมาก เพราะเชื่อว่าผมยาวไม่เกี่ยวกับผลการเรียน เมื่อถูกสั่งให้ไปตัดผม จึงรวมกลุ่มพร้อมใจกันไม่เข้าห้องเรียนในช่วงบ่าย ดร.เอนกซึ่งเป็นประธานนร.ไม่กฏออดเข้าเรียนในเวลาบ่ายโมงตรงเหมือนทุกวัน พวกเราทุกคนยังคงรวมตัวกันอยู่ที่อัฒจันทร์ใต้ต้นจามจุรีบริเวณสนามฟุตบอล จนเวลาล่วงเลยกว่าสิบห้านาที บราเดอร์จึงกดออดเองและประกาศเสียงตามสายขอให้พวกเราเข้าห้องเรียนตามปกติมีอะไรก็พูดกันได้ ผมจำได้ว่าขณะที่พวกเราพากันเดินเข้าห้องเรียนนั้นบราเดอร์ยืนอยู่ที่บันใด เมื่อเดินผ่านผมได้ยินบราเดอร์พึมพำให้ได้ยินว่า เด็กดีๆทั้งนั้น หลังจากนั้นบราเดอร์เรียกประชุมครูแล้วประกาศเสียงตามสายว่าอนุญาตให้นร.ชั้นมศ.๓ไว้ผมยาวได้พอควร และขอให้พวกเราตั้งใจเรียนให้ดีด้วย นับจากนั้นมาผมเรียนรู้ว่าในกรณีที่มีการขัดแย้งเกิดขึ้นการ”ปรองดอง”ถือเป็นวิธีการแก้ปัญหาที่ดี เพราะพึงพอใจด้วยกันทั้งสองฝ่าย(win-win) ไม่ก่อให้เกิดความแตกแยก จึงเป็นพื้นฐานของการใช้ชีวิตที่ดี ไม่คิดเอาเปรียบหรือเบียดเบียนใคร
          รร.อัสสัมชัญ ลำปาง มีความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างผู้ปกครองนร.กับทางรร.มากผมจำได้ว่าตอนอยู่ชั้นประถม๔ มาสเตอร์บุญฤทธิ์เป็นครูประจำชั้นเมื่อที่บ้านซื้อโทรทัศน์(เป็นเครื่องแรกๆในระแวกบ้านขณะนั้น) ค่ำมาจะมีเพื่อนบ้านมาดูด้วยเต็มบ้านไปหมด (หลังปิดสถานีทุกคนยังไม่ยอมกลับจะรอดูคนตัวเล็กที่เห็นในทีวีออกมา กระทั่งแน่ใจว่าไม่มีใครเดินออกมาจึงกลับ) ขณะนั้นมีช่องเดียวคือช่อง๔ บางขุนพรหมทดลองออกอากาศ ปิดสถานี๔ทุ่ม ผมดูจนถึงปิดสถานีทุกวัน ทำให้ง่วงหลับในเวลาเรียน ถูกมาสเตอร์หักคะแนนความประพฤฒิ(bad note)และเชิญพ่อไปพบครูด้วย ผมจึงถูกห้ามไม่ให้ดูทีวีเกิน๒ทุ่มยกเว้นคืนวันศุกร์เสาร์ตั้งแต่นั้นมา
          นอกจากนี้ในสมุดพกประจำตัวนร.ทุกคน จะมีการบันทึกตั้งแต่ผลการเรียน นิสัยใจคอ มารยาท การหักคะแนนความประพฤติ ซึ่งครูจะบันทึกตามความเป็นจริงพร้อมกับให้ผู้ปกครองเซ็นต์รับทราบทุกเทอมและมีช่องให้ผู้ปกครองบันทึกนิสัยใจคอ ความประพฤตินร.ขณะอยู่ที่บ้านด้วย นับว่าเป็นวิธีการที่ดี มีช่องทางติดต่อกันทั้งสองทาง เป็นผลดีต่อนร.มากเพราะมีการประเมินทั้งที่รร.และที่บ้าน แสดงถึงการเอาใจใส่นร.อย่างแท้จริง
          ขณะอยู่ชั้นมศ.๓เมื่อใกล้เวลาสอบไล่หรือสอบเพื่อจบการศึกษาซึ่งเป็นข้อสอบเดียวกันทั้งจังหวัด ผมจำได้ว่ามาสเตอร์จันทร์แดงครูสอนคณิตศาสตร์ จะนัดพวกเราไปติวที่บ้านในวันเสาร์ อาทิตย์ โดยจะมีสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งเป็นนร.ที่ผลการสอบซ้อม(กลางปี)ไม่ดี จะมาติวเพื่อให้สอบผ่าน อีกกลุ่มจะเป็นนร.ที่ผลการเรียนดี มาติวเพื่อให้สอบเข้าเรียนต่อในสถานศึกษามีชื่อ(สมัยนั้นพวกเราที่เรียนดีส่วนใหญ่นิยมสอบเข้าเรียนต่อชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่รร.เตรียมอุดมศึกษา พญาไท) ผมจำได้ว่ามาสเตอร์สอนคณิตศาสตร์ขั้นสูงให้พวกเรา เป็นโจทย์ที่ยากและซับซ้อนมากกว่าที่สอนในห้องเรียนมาก สอนเสร็จยังทำก๋วยเตี๋ยวน้ำเงี้ยวเลี้ยงทุกคนด้วย ทั้งหมดนี้ฟรีอภินันทนาการจากครู แสดงถึงความเป็นครูในจิตวิญญาณอย่างแท้จริงยอมเหน็ดเหนื่อยในการพร่ำสอนอบรมศิษย์ มุ่งหวังเพียงให้ลูกศิษย์ได้ดีประสบความสำเร็จในชีวิต
          ยังจำได้ว่าทุกเช้าบราเดอร์จะทดสอบพวกเราด้วยการท่องบทสนทนาภาษาอังกฤษ(dialogue)ที่ให้เป็นการบ้านทุกวัน เช่นบทละครของเชคสเปียร์ “The Merchant of Venice”ถ้าใครท่องไม่ได้ก็จะถูกให้คัดลายมือมาส่ง ทำให้พวกเรารู้ศัพท์ภาษาอังกฤษมากขึ้นและรู้จักอ่านออกเสียงสำเนียงอังกฤษอย่างถูกต้อง เมื่อมีงานประจำปีเช่นคริสต์มาสจะมีการแสดงละครภาษาอังกฤษของนร. มีการแต่งตัวให้สมกับตัวแสดงด้วย ผมเคยแสดงเป็นเจ้าชายจากตะวันออกกลาง ต้องใส่ชุดอาหรับ มีผ้าโพกศีรษะและเครื่องประดับครบชุด สนุกสนานกันมาก มีบราเดอร์เป็นผู้ฝึกสอนและกำกับการแสดงอย่างตั้งใจจริง เป็นการฝึกให้พวกเรากล้าแสดงออกเพราะตามปกติเด็กไทยจะเหนียมอายไม่ค่อยกล้าแสดงความคิดเห็นหรือแสดงออกต่อหน้าคนจำนวนมาก
          สิ่งหนึ่งที่พวกเราภาคภูมิใจมากคือการที่รร.มีวงดุริยางค์ที่ยิ่งใหญ่เกรียงไกร มีการบรรเลงเพลงจากเครื่องดนตรีชุดใหญ่ การสวนสนามที่งดงามอย่างพร้อมเพรียงกันและชุดแต่งกายสีน้ำเงินขาวแบบยุโรปที่สง่างามของนักดนตรี ไม่ว่าจะเป็นงานกีฬาหรือขบวนแห่ระดับจังหวัด ทุกคนจะรอคอยชมขบวนพาเรดของรร.อัสสัมชัญ ลำปางอยู่เสมอ ต้องขอบคุณบราเดอร์ยุทธ วิทยนครและบราเดอร์จอห์น เคที ผู้กำกับวงดุริยางค์ที่หมั่นฝึกซ้อมอย่างจริงจังและสม่ำเสมอ
          ผมจำได้ว่าในชั่วโมงลูกเสือจะมีมาสเตอร์ไพบูลย์และมาสเตอร์เชษฐ์ช่วยกันอบรมสั่งสอนพวกเราให้รู้จักวิธีเอาตัวรอดในสถานการณ์คับขัน การช่วยเหลือผู้ที่อ่อนแอกว่า ตลอดจนการเป็นผู้นำที่ต้องรู้จักเสียสละความสุขส่วนตัวเพื่อส่วนรวม
          ดังนั้นไม่ว่าการเรียน การกีฬาและสังคม พวกเราทุกคนจะได้รับการอบรมอย่างครบถ้วน ทุกคนจึงรักและภูมิใจในรร.ของเรา ที่น่าแปลกก็คือสีประจำรร.อัสสัมชัญทุกแห่งทั่วประเทศจะเป็นสีแดง-ขาว ยกเว้นที่รร.อัสสัมชัญ ลำปางเท่านั้นที่เป็นสีน้ำเงิน-ขาว (เนื่องจากรร.บุญวาทย์ฯซึ่งเป็นรร.ประจำจังหวัด ตั้งขึ้นก่อนมีสีประจำรร.เป็นสีแดงขาว) ดังนั้นเพลงประจำรร.อัสสัมชัญทุกแห่งจะเป็น”สีแดงและขาวคือดาวสวรรค์…”แต่ของพวกเราจะเป็น”น้ำเงินและขาวคือดาวสวรรค์….”จึงถือเป็นเอกลักษณ์ของชาว อัสสัมชัญ ลำปางอย่างแท้จริง
          ในโอกาสที่รร.อัสสัมชัญ ลำปางครบ๖๐ปีในปีนี้ ผมอยากตะโกนดังๆให้ทุกคนได้รับรู้ว่า”รร.อัสสัมชัญ ลำปาง” เป็นสถานที่เริ่มสร้างจิตสำนึกในการเป็นคนดีของผมตั้งแต่เด็ก อยากบอกว่า
“ขอบคุณ ที่สร้างผมให้เป็นคนดี”